Aziz Polikarp Kilisesi’nde yaz kampında Slovenyalı bir grup genç

Yaş aralığı 19 ile 26 arasında olan söz konusu grup ağırlıklı olarak öğrencilerden oluşmaktadır. Yine Slovenyalı Peder Martin Kmetec’in İzmir Başepiskoposu olduğu Başepiskoposluk makamına gelerek, başta ana binanın güçlendirilmesi olmak üzere devam eden restorasyon projesine yardımcı olmak için hazır bulundular.

İkinci olarak da bir misyon deneyimi yaşamak, dini çoğunluğun Hristiyanlık olmadığı bir ülkede bir rahibin nasıl yaşadığını ve hayatın nasıl olduğunu, kendi kültürlerinden farklı bir kültüre sahip insanlar arasında nasıl yaşanacağını ve bir din adamının nasıl davrandığını görmek istediler. Hristiyanlar azınlığı temsil ettiği bir ortamda İncil’i ve Hristiyanlık öğretisini yaymaktadırlar.

Böyle bir ülkede bir Hristiyanın hayatı, Peter’e göre, din meselelerinde bu kadar cesur insanları görmek için çok aydınlatıcıdır. “Buradaki Hristiyanlar derinden bağlılar ve inançları çok güçlü. Slovenya’da, en azından benim deneyimlerime göre, bazen kayıtsız kalabileceğinizi ve hatta belki kısa bir süre için inancınızı kaybedebileceğinizi görmek veya söylemek mümkün. Bence çok daha Hristiyan bir ortama çok alıştığımız için, dini uygulamalar günlük hayatın bir parçası olmaya başlayabilir, ayine katılmak, dua etmek ve İncil okumak derinliğini kaybeder. Slovenya’da, nüfusun büyük bir kısmı hala kendini Hristiyan ve Katolik olarak tanımlıyor, bu nedenle Hristiyan bir yaşam tarzı yaşamak Türkiye’ye kıyasla çok zor değil. Buraya gelmek ve Tanrı’ya bu kadar derinden bağlı ve buradaki Katolik cemaatine bu kadar sadık insanları görmek ilham verici ve motive ediciydi.” dedi.

Genç Slovenler 7 Temmuz’da İzmir’e geldi ve ayın 30’unda ayrıldı, yani yaklaşık 3 hafta kaldılar.

20 Temmuz’da Aziz Yuhanna Katedrali’nde bir tapınma töreni düzenlendi. Grup ayrıca başepiskoposluk bölgesi ve hayatına bir şeyler katmak istedi. Böylece, İncil’den pasajlar eşliğinde gitar ve bazı ilahiler ile sade bir tapınma ve katılımcıların meditasyon yapabilecekleri sorular önerdi. Türkçe çeviriler yapıldı ve çok güzel bir etkinlikti. Kendileri cemaatin üyeleriyle, örneğin rahibelerle, düzenli olarak ayine gelen ve aynı zamanda Başepiskopos’a yardım eden insanlarla az çok iletişim kurabiliyorlardı. Birlikte birkaç geziye çıktılar; böylece Efes’i Başepiskopos’la ve Bergama’yı bir cemaat üyesiyle keşfettiler. Ayrıca bir seminarist ile İzmir’de bir camiyi ziyaret ettiler.

Bu kalış süresinin sonunda, Peter’ın bir rahibin veya bir kız kardeşin hayatı hakkındaki görüşü biraz değişti. Şahsen, bu misyonun tipik bir misyon düşünüldüğünde akla gelenden farklı olduğunu düşünüyor ve şöyle ekliyor: “İzmir, aktif bir başepiskoposluğu olan çok büyük bir şehir. Bu nedenle basmakalıp bir misyon değildir. Burada keşfedilen yönler, bir Kilise’ye, burada azınlıkta yaşayan Katolik Hristiyanlardan oluşan bir topluluğa tanıklık etmekten ibarettir ve buradaki bu tür bir misyonun amacı, bu topluluğa sahip çıkmak ve bu bölgede Hristiyanlığı korumaktır. Örneğin, amacın daha çok bir topluluk kurmaya ve insana yakışır yaşam koşulları oluşturmaya çalışmak veya yardım etmek olduğu Afrika’daki bir misyona benzemiyor.” dedi.

Asıl amaçlarına dönecek olursak; bu gençlerin asıl görevi, olası bir deprem anına karşı başepiskoposluğun ana binasını muhtemel hasarların önüne geçmek için güçlendirmekti. Avlu duvarlarına yaklaşık bir metre derinliğinde hendekler kazdılar ve bu yapının depreme karşı dayanıklılığını artırmak için içlerine betonarme yapılar yerleştirdiler. Her zamanki günleri sabah 7:30’da Başepiskopos tarafından kutlanan Ayin ile başladı. Kahvaltıdan sonra genellikle 09:00 – 12:30 saatleri arasında çalıştılar. Öğle yemeği molası ve biraz dinlenmenin ardından 15:00-18:00 saatleri arasında çalışmalarına devam ettiler. Akşam yemeğinden sonra, birlikte son bir kez dua etmeden önce Episkopos Martin ile birçok ilginç sohbeti paylaştılar.

Peter, Genel Dilbilim alanında yüksek lisansını tamamladı ve ekibin İzmir’e gelen başka bir üyesiyle birlikte Slovenya’nın başkentindeki ruhban okuluna girmeye hazırlanıyor.

(Nathalie Ritzmann)